"विलक्षण प्रेम कहानी "
नविन नविन कॉलेज होत
साधारण वीशीतल वय होत
पहिल्याच दिवशी कॉलेज ला आलो
ती पण आली
ती मल दिसली मी तिला दिसलो
नजरा नजर झाली अन्
अफवा चौफेर उडाली
एक दिवस होता पावसाचा
उभी होती पावसात चिम्ब भिजत
मला वाटलं जाव, बाजूला उभं रहावं
हात देऊन हातांत घ्यावं घट्ट मिठीत
मग मी स्वतःलाच चिमटा घेतला
भविष्यात असं कधी होनार नाही
अन् झालं तर आपल काही खर नाही
तिची लाइन चालू होती
तीची लाइन चालू होती
माझीच कुठे भरकटलि
एक दिवस मी तिला वर्गात पहिल
मागे होती बसलेली
बहुतेक होती रुसलेली
हातात तोंड की तोंडावर हात
होती रूमालात गुंतलेली
डोळे तिचे पाणावलेले
अन् गालावर अश्रूंचा पूर
वर्ग सुटला, शिक्षक गेले
उरलो फक्त आम्ही दोघं
मी हळुच तिला विचारलं
काय झाल असं रडायला
ती काही बोलली नाही
पण तिचे डोळे बरंच काही बोलून गेले
माझ्या ह्रूदयात तीच छोटसं
घर करून गेले,
आठ दिवसांनी पुन्हा भेटली
चेहरा हसरा पण डोळ्याने रडत होती
थांबली,सावरली हळुवार बोलली
"गेले कित्येक दिवस मन कस एकट होत.
जळायच,फुगायच,रुसायच
आणि म्हणायचं आता
कधी मनापासून प्रेम शक्य नाही
पण आता कुणीतरी आलय
म्हणून मन रडतय"
मी समझुन गेलो
ठिणगी पडली,आग लागली
वाटलं ती आग विझणार नाही
पण नियतीला काहीतरी वेगळंच
मान्य होत
ती दिवाळी ला घरी जाणार म्हणून
सोबत स्टेशन वर सोडायला गेलो
पोहोचेपर्यँत ती शांत रहिली अश्रू ढाळत
नक्की माहीत नाही पण
तीच कुणीतरी येणार होत
बाहेर कडाक्याची थंडी होती
एक चादर,दोन स्वेटर थंडी
काही जात नव्हती
तीच कुडकुडन मला दिसल
म्हनून स्वेटर तिच्या अंगावर घातलं
नंतर समजलं ते कुड्कुडन नसून
तिचे हुंदके होते
ती काहीतरी पुटपुटत होती
पण बोलायची हिम्मत होत नव्हती
इतक्यात एक गाडी आली
गाडीतून एक देखणा तरूण उतरला
तो जवळ आला तिला घेऊन गेला
गाडीत पाय टाकताना
तिने हळुच ओढणी सरकवली
तिच्या गळ्यातल
मंगळसूत्र मला दिसलं
अन् एवढ्या थंडीत गारठलेला मी
एका क्षणात तापलो
एक क्षणात तापलो
शेवटची नज़र मिळालीच नाही
आता त्याचा काही अर्थही नव्हता
पण मला समजलं
हे एक हळव प्रेम होत
तिला हे कळल आणी मला वळल.
:- प्रफुल्ल म. शिंदे,
अकोला, 9158568856
