"विस्कटलेली रात्र"
अशा कितीतरी रात्री घालवल्यात मी तुझ्याबरोबर,
तुझे कुरळे केस कूरूवाळत,
तुझ्या अतीव सुंदर सजलेल्या
फुलागत चेहऱ्यावर स्पर्श करताना
मला म्रुगजळाचा भास व्हायचा
तुझ्या गोड गोष्टींनी मला
सर्व जग फिके वाटू लागले
चंद्राच्या सौम्य प्रकाशात
तलावाच्या काठावर बसून
भाकर्या खेळत तासंतास गप्पा करत
ह्या रात्रीनी कधी मला तुझ्या प्रेमात पाडले
काही कळालेच नाही
मी ऊरलोच ना आता माझ्यात काही
तरीच तरीच तरीच
मी म्हणालो होतो माझ्याशीच
का वाटतंय हे सर्व जग मला आपलंसं
हों, आता जगावंस वाटतंय,
प्रत्येक रात्रीत तुझी सोबत असताना
पण, पण, पण,
एका रात्री,
जस सुसाट सुटलेल्या पिसाळलेल्या जनावराने
उभ्या पीकाची नासाडि करावी
तस विषारी सापाने डंख मारल्यागत
मला त्या स्वप्नातून जाग केलं
अन् समोर दिसलं ते फक्त भकास छप्पर
आणी उभ्या निर्जीव भिंती...........
- प्रफुल्ल शिंदे
अकोला.
No comments:
Post a Comment